“Iedereen kan bij ons zijn verhaal kwijt”

20 september 2018

Buurtkamer Notenbuurt viert zaterdag 22 september haar tienjarige jubileum. Reden voor Staedion om op bezoek te gaan bij Lydia Coelman, lid van de bewonerscommissie en coördinator van het centrum.

Maandag 17.00 uur: mevrouw Wolff (80) staat voor de deur en wordt binnen gelaten door Lydia Coelman. Samen met circa acht andere bewoners komt zij iedere week naar de Buurtkamer in de Walnootstraat. Mevrouw Wolff schildert al vijf jaar met aquarel. De buurtkamer is een eengezinswoning met een grote kamer en open keuken. In de zithoek is plek voor 5 personen en een grote tafel voor 14 personen waar tweemaandelijks een Surinaamse buurtbewoner allerlei lekkere gerechten maakt zoals roti. Naast de teken- en schilderclub vinden er allerlei andere activiteiten plaats zoals breien, creamiddagen, computerles en voorlichtingsbijeenkomsten over voeding en beweging.

Lees verder na de foto

Warmte

“Het is gezellig en je hebt altijd aansprak,” vertelt mevrouw Wolff. “Er zijn mensen die al heel ver gevorderd zijn. Daardoor leer je veel van elkaar.” Voor haar pensioen wilde zij al heel graag schilderen, maar door haar werk had zij geen tijd. Nu geniet ze volop en is zij bezig met portret tekenen. Al gauw staat ook de scootmobiel van mevrouw Eysbach (85) voor de deur.

“Toen ik hier voor het eerst binnenstapte, voelde ik gelijk de warmte en gastvrijheid,” legt zij uit als zij haar tekenspullen op tafel neerzet. En dat is nou juist wat mevrouw Coelman voor ogen had toen tien jaar geleden de buurtkamer werd opgericht.

“Ik was in die tijd zelf heel onzeker en depressief,” vertelt zij. “Ik had slechte thuiservaringen gehad en vond de wereld maar een nare plek. Dat gevoel is snel weggenomen toen ik hier als vrijwilliger begon. Iedereen hoort er gewoon bij en mensen zijn lief voor elkaar. Je kunt je verhaal kwijt en als je het nodig hebt, krijg je die troostende arm om je heen. Soms voel ik mij net moeder Theresa.”
 

Feestelijke BBQ

Zelf woonde mevrouw Coelman om de hoek toen Voor Welzijn bij bewoners informeerde of er interesse was in een buurtkamer. Toen dit het geval bleek, heeft zij samen met andere vrijwilligers het pand opgeknapt. Ook gingen zij huis-aan-huis om mensen enthousiast te maken om bij de buurtkamer langs te komen. Inmiddels woont zij naast de buurtkamer en is zij er zeven dagen in de week mee bezig. Van het verzinnen van activiteiten tot de financiën. Op het moment is zij druk met de organisatie van de BBQ ter gelegenheid van het tienjarige bestaan.

Mevrouw Coelman: “Wij verwachten 150 bewoners en er vinden allerlei activiteiten plaats. Van schminken voor kinderen tot een live band.”
 

Kippenvel

Bijzondere verhalen heeft zij ten overvloede over de rol van de buurtkamer in de wijk voor bewoners. Over mensen die door omstandigheden het niet meer zien zitten en toch weer plezier krijgen in hun leven dankzij de buurtkamer.

“Zo hadden wij hier een mevrouw die bijna niet meer recht in haar rolstoel kon zitten. Zij had al een euthanasieverklaring voor als de pijn ondraaglijk werd. Tijdens haar begrafenis werd een door haar geschreven brief voorgelezen. Daar stond in dat zij zo dankbaar was met de mensen die zij via de buurtkamer had ontmoet. Die contacten hebben ervoor gezorgd dat zij drie jaar langer wilde leven. Daar kreeg ik echt kippenvel van. Maar ook de buurvrouw die de hele dag met de gordijnen dicht binnen zat en heel negatief was over het leven. Zij is nu een vaste vrijwilliger en bloeit helemaal op. Daar doe je het allemaal voor!”