Eén en al kerst in huis en tuin

12 december 2019

Bij Herman en Frans in Laak is het elke kerst raak: het huis wordt van top tot tuin versierd. Herman doet de binnenboel; Frans stort zich op de tuin. Kerstmannen, kersttakken, kerstbomen, kerstlichtjes, kerstballen, kerstbeeldjes, kerststukjes, kerststickers, kerstkleedjes… wat is er eigenlijk niet? Het kwam allemaal door Hermans vrouw Dien, die er helaas niet meer bij kan zijn.

Al van ver fonkelen de lichtjes je tegemoet. En de ronde buik van de grote opblaas-kerstman in de tuin, daar móét je even je hoofd tegenaan leggen. Frans Bouter, de tuin-verantwoordelijke, zegt: “De kinderen uit de buurt willen er altijd even tegenaan duwen. En heel veel mensen maken foto’s van de tuin, om kerstkaarten van te maken.” Herman van Leeuwen lacht: “Dan zit je in de kamer en schrik je je rot. Staat er weer iemand met een fototoestel voor het raam te flitsen!” 
 

Van de straat

Ook in huis is het één en al kerst. In de woonkamer, de keuken, de kamer van Herman en de kamer van Frans. Hoe is dat nou zo gekomen? Herman: “Door Dien, mijn vrouw. Die is er 30 jaar geleden mee begonnen. Dan ging ze naar de Bazaar in Beverwijk en kwam met de gekste spullen thuis. Elk jaar werd het méér. Ik vond het best. Frans woont al 40 jaar bij ons in en is er ook door aangestoken.” Frans: “Ja, dat kun je wel zeggen. Maar bijna alles wat buiten hangt of staat, heb ik op straat gevonden. Wat mensen wégdoen, je wil het niet weten!”

Tekst gaat na de foto verder

Een weekje bezig

De buurt geniet met volle teugen mee, weet Herman: “Ze vragen elk jaar: wanneer beginnen jullie weer met versieren? Al ver vóór Sinterklaas halen we de spullen uit het hok. Daar past het net niet allemaal in, in Frans z’n kamer staat ook nog van alles. Frans is altijd een weekje met de tuin bezig, hij begint als eerste. Daarna ga ik binnen alles rustig uitpakken en neerzetten. De meeste dingen hebben een vaste plaats: de blauwe fontein moet in het midden.”
 

Mantel met kleuren

Het oudst zijn de twee zittende kerstmannen die Dien 30 jaar geleden kocht. Herman wijst: “Daar ben ik enorm aan gehecht. En die twee beelden daar links en rechts naast de kast vind ik het mooist. Kijk, de kleuren van die mantel veranderen steeds! Ik heb ze 10 jaar geleden van mijn kinderen gekregen en ik zet ze altijd als eerste neer. Elk jaar komen mijn zoon en dochter met de 5 kleinkinderen op tweede kerstdag bij ons, dan zitten we met de hele familie bij elkaar. Hartstikke gezellig. Lekker eten, cadeautjes onder de boom, heerlijk. En eerste kerstdag vieren Frans en ik samen.”
 

Herdenken

Het had niet veel gescheeld of Herman had een paar jaar terug de dozen dicht gelaten, om ze nooit meer uit te pakken. “Dien was heel ziek geworden. Toen woonden we nog twee verdiepingen hoger, naast mijn zusje. Maar in de flat is geen lift en Dien kon niet meer lopen. Daarom zijn we 10 jaar terug naar deze benedenwoning verhuisd. In september 5 jaar geleden is ze heengegaan. Die kerst daarna dacht ik: al die kerstversiering, het hoeft niet meer voor mij. Maar mijn kinderen zeiden: pa, kom op! Dus heb ik alles toch weer tevoorschijn gehaald.” Zijn stem trilt een beetje. “Nu ben ik er blij mee dat ik het weer ben gaan doen. Het blijft een traditie. Het is nu extra mooi, omdat we Dien hiermee herdenken.”