Kijkje achter de voordeur: Het kleinste museum van Rijswijk

07 november 2019

Een melkmuseum in de slaapkamer. Het is er echt. Bij Gerard Loman (66) thuis, in het Van Vredenburchplantsoen in hartje Rijswijk. Bij de vroegere melkboer van Oud-Rijswijk is van alles te bewonderen wat te maken heeft met zijn beroep van toen. Iedereen die het wil zien, is welkom.

Wat bijzonder, een museum in huis, hoe is dat idee ontstaan?

Mijn vader was melkboer in Oud-Rijswijk. Als jochie van 4 ging ik al met hem mee op de bakfiets, de ijzeren hond. We kwamen in de Populierenlaan, de Kerklaan, noem maar op. Op mijn 14e ben ik zelfstandig een wijk gaan doen, terwijl dat eigenlijk nog niet mocht op die leeftijd. Maar ja, het moest, want mijn vader werd ziek. Tot mijn 41e ben ik melkboer gebleven, met heel veel plezier. Ik had allerlei spullen bewaard en verzameld, en toen ik hier in dit seniorencomplex kwam wonen, dacht ik: ik maak er een museum van. Ik heb een scherm in de slaapkamer gezet en alles netjes uitgestald. Het is het kleinste museum van Rijswijk.
 

Wat is het dierbaarste dat er staat?

Voor mij als kind waren kannen van 5 liter te zwaar, dus kocht mijn vader speciaal voor mij een klein kannetje. Dat heb ik altijd bewaard. En de glazen melkflessen in kratten die hier staan, de leren geldbuidel, heel veel dingen uit het museum heb ik zelf gebruikt. Alleen deze originele werkjas die ik aan heb, komt net uit de verpakking. Vroeger droeg ik altijd precies zo’n jas. Maar er staan ook spullen die ik op rommelmarkten en bij de kringloop heb gevonden. En vorige week kreeg ik van een bewoner hier een kaasschaaf van vóór 1900, van hout en staal. Lag bij het vuilnis. Een schitterend ding. Ik houd erg van oude dingen, mijn huis staat er vol mee.
 

Hoelang woon je hier?

Nu 4 jaar. Ik heb een tijd in Dordrecht gewoond en bij de post gewerkt. Dat vond ik maar niks. Daarna wilde ik graag terug naar Rijswijk. Ik ben dolblij met dit huis, en met het museum en alle aanloop. Daar heb ik deze woning op uitgekozen. Die ligt beneden en heeft een achterom, heel handig voor al het bezoek. 

Artikel gaat verder na de foto

Komen er dan zo veel mensen langs?

Elke dag komen er mensen, soms voor het museum, maar ook gewoon voor een praatje. Iedere ochtend wel drie of vier hier uit het complex. Vroeger bracht de melkboer niet alleen melk, hij hielp ook zijn klanten. Ik kwam vaak bij grote gezinnen. Wat ik allemaal gezien en gehoord heb tijdens het venten! Nu gaan mensen naar een sociaal werker, maar in die tijd hielp je elkaar. Dat zit nog steeds in me. Ik heb veel mensenkennis en levenservaring opgedaan, en ik sta nog steeds voor iedereen klaar. Een handje helpen, een lampje ophangen, iedereen weet: je kunt altijd bij Gerard terecht. 
 

Het is een zoete inval, zo te horen

Ja, dat is ontzettend leuk. In het complex wonen ook vier dames bij wie ik als kind nog langs de deur ben geweest. Die zijn nu dik in de 80, en toen ik hier kwam wonen, herkenden ze me van vroeger. Ik vond het prachtig toen ik ze weer ontmoette. Nu zie ik ze weer elke dag. Wat ook heel fijn is, ik woon weer vlak bij mijn zoon en mijn kleindochter. Zij komt ook een paar keer per week naar me toe. Tegenwoordig vereenzamen veel mensen als ze ouder worden, maar daar ben ik nog lang niet mee bezig!