“Deze woonkamer is vrij diep en heeft aan één kant licht,” vertelt Cor. “Daar moest ik aan wennen, want ik heb een aandoening aan een oog. Daardoor ben ik gevoelig voor licht. Maar ik maak kunst, en dan kijk je anders. En je gebruikt licht ook anders.” Cors woonkamer hangt vol schilderijen, groot en klein, de meeste van hemzelf. Zeegezichten zijn favoriet. “Als Scheveninger hoorde ik de zee vanuit mijn bed. Daar groeide ik op en ik heb er lang gewoond. Het is in de loop der jaren wel veranderd, maar misschien dat ik ooit nog terugga.”

Bovenste op de lijst

Cor besloot om uit Scheveningen weg te gaan. “Ik woonde niet meer fijn. Toen ben ik gaan zoeken. Ik stond al lang ingeschreven, en in 2022 kwam hier een woning vrij. Als bovenste op de lijst mocht ik eerst gaan kijken. In de gang stonden nog 6 anderen te wachten. Die vroegen: neem jij die woning? Er was zelfs iemand die ter plekke een urgentieverklaring wilde aanvragen. Ze hoopten allemaal dat ik het huis niet zou nemen. Maar ik wilde het graag.”

Van huisschilder naar kunstenaar

Ooit werkte Cor als huisschilder. Dat zou je niet zeggen als je zijn zeegezichten ziet. “Kunstschilder zijn is iets heel anders. Ik ben er ooit mee begonnen en het brengt me veel rust.” Behalve doek beschildert hij ook muren. “Dat balletje is gaan rollen toen ik in Scheveningen een muur had beschilderd. Nu word ik vaker gevraagd.” Ook in zijn eigen complex sieren schilderingen van Cor de muren. “In de gang beneden zijn er 2 en er komt er nog eentje bij.” De bewonersconsulent van Staedion vroeg hem om ook in het seniorencomplex Landzicht in Mariahoeve de muur te beschilderen. “De bewoners hebben gekozen uit verschillende zeegezichten. Ik breng de zee overal naartoe.”

Flatbewoners bij elkaar

In zijn eigen complex zijn in korte tijd veel nieuwe bewoners gekomen, vertelt Cor. “Die nieuwkomers zijn wat jonger. Met hen krijg ik wat makkelijker contact. Ik zou wel meer flatbewoners willen leren kennen. Misschien lukt dat als ik schilderles ga geven. Dat heb ik eerder gedaan, ook aan kinderen. Daarmee kan ik bewoners bij elkaar krijgen en ontstaat er meer contact. Ik heb al een buurvrouw gevonden die mee wil doen, ook een bezige bij. We gaan nog meer buren zoeken.”

Buiten schilderen

Hij heeft al plannen. “Beneden is een ruimte. Die is staat vol spullen. Maar ik ben niet zo van een lokaal. Buiten schilderen is beter. Achter de flat zijn pas nieuwe picknicktafels neergezet. Daar zou het heel goed kunnen.” Cor wil de drempel voor iedereen weghalen. “Het is niet alleen het schilderen, maar vooral samen iets doen. Gewoon erbij komen zitten mag ook. Of voorzichtig wat uitproberen. Veel mensen zeggen bij voorbaat al: dat kan ik niet! Maar als ik ze een beetje help, lukt het vaak toch. Prachtig!”

Klagen helpt niet

Cor is ook op andere manieren betrokken bij zijn buren. “Lang geleden werkte ik in de civiele dienst in de zorg. Daardoor weet ik wat er in een complex nodig is. We hebben geen huismeester meer, dus let ik wat beter op. Als een deur bijvoorbeeld niet goed sluit, geef ik dat door.” Aan klagen heeft hij een hekel. “Dat doen mensen snel, maar het helpt niet. Ik denk dan: wat doe jij zelf voor de flat? Misschien hebben je buren jou wel nodig. Je kunt altijd iemand helpen. En dat is nog leuk ook.”