In het seniorencomplex aan de Bakhuizenstraat in Den Haag wonen veel oudere bewoners die al lange tijd op dezelfde plek wonen. Het is een complex met een eigen karakter en een sterke gemeenschap, maar ook met uitdagingen. Sommige bewoners voelen zich eenzaam, komen weinig buiten en ervaren minder contact met anderen. Dat heeft invloed op hoe veilig en prettig zij zich voelen in en rond hun woning. 

Waarom zijn we aan de slag gegaan bij de Bakhuizenstraat?

Asia Lbarkani, consulent Leefbaarheid & Participatie: “Staedion wil dat iedereen zich thuis, veilig en gezien voelt in zijn of haar woonomgeving. In de Bakhuizenstraat waren er signalen dat de leefbaarheid onder druk stond. Maar wat speelde er precies? En wat hadden bewoners zelf nodig? Daarom hebben we samen met KijkLab een sociale diagnose uitgevoerd. Door écht in gesprek te gaan met bewoners - deur-aan-deur en in de ontmoetingsruimte - kregen we een goed beeld van hun ervaringen, zorgen en wensen. Met een hoge respons gaf dit onderzoek ons waardevolle en betrouwbare inzichten in het dagelijks leven in het complex.

Waarom is dit zo belangrijk?

Het onderzoek laat zien dat veel bewoners hun contact beperken tot directe buren. Voor een deel van hen leidt dat tot gevoelens van eenzaamheid. Zeker nieuwe bewoners, die hun netwerk nog niet hebben opgebouwd, ervaren dit sterk. Tegelijkertijd zien we dat bewoners die gebruikmaken van de ontmoetingsruimte zich minder eenzaam voelen en vaker naar elkaar omkijken. Een veilige en leefbare woonomgeving gaat dus niet alleen over stenen en onderhoud, maar vooral over contact, ontmoeting en betrokkenheid. Juist in een ouder complex, waar bewoners soms minder mobiel zijn of een klein sociaal netwerk hebben, is dat extra belangrijk.

Wat hebben we gedaan?

Om bewoners meer met elkaar in contact te brengen, zijn we klein en praktisch begonnen zoals het organiseren van een gezamenlijke, gratis lunch op vrijdag voor iedereen die wil aanschuiven. Bewoners die zelf iets willen organiseren, worden actief betrokken en ondersteund. Daarnaast zijn er een aantal praktische verbeteringen in het complex gedaan zoals het wassen van moeilijk bereikbare ramen om de uitstraling te verbeteren. Ook is er aandacht voor leefbaarheidsissues die bewoners benoemden zoals duivenoverlast . Zo zien bewoners dat hun signalen serieus worden genomen. Door deze combinatie van luisteren, ontmoeten en doen, komen bewoners vaker uit hun woning en zoeken zij meer contact met elkaar.

Wat willen we bereiken?

Met dit project willen we werken aan een wooncomplex waar bewoners zich minder eenzaam voelen, meer contact hebben met elkaar, zich veiliger en prettiger voelen en waar bewoners zelf mee kunnen denken en doen. De eerste effecten zijn zichtbaar. Er is meer ontmoeting, meer interactie en een grotere mix van bewoners die elkaar weten te vinden. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst."